Bir Annenin En büyük Mirası
Yeryüzüne baktığımızda kesintisiz bir hareket görürüz. Bir ağaç, meyve verebilmek için köklerini en derindeki suya ulaştırmaya çalışır. Bir kuşu yuvasından ayıran, rüzgara karşı kanat çırptıran şey; karnını doyurma ve hayatta kalma güdüsüdür. Doğada her canlı, var olabilmek için bir yönden bir yöne hareket eder.
Peki, insanı harekete geçiren asıl güç nedir?
İlkbaharın serin bir akşamında, elinde çayıyla bahçesinde dinleniyordu Cansu. Şehrin o meşhur bahar kokusu tüm bahçeyi sarmıştı. Cansu’nun gözleri uzaklara dalmışken mırıldandı: “Mayıs’ın kaçıydı bugün? Zaman ne hızlı geçiyor…”
Yaklaşan Anneler Günü’ydü. Her yıl ne yapar eder annesinin yanına giderdi ama bu yıl işlerinin yoğunluğu buna izin vermemişti. Annesi ve kardeşi Feride, çok uzaklarda yaşıyorlardı. Cansu okumak için büyük metropole gitmişti.
Ardından kendi ayakları üzerinde durarak deniz kenarında yemyeşil bu şehre yerleşmişti. Ailesinden uzakta kurduğu bu hayat, ona önemli bir gerçeği öğretmişti: İnsan, ancak bir eksikliği tamamlamak istediğinde yol alırdı.
Farklı Hayatlar, Farklı Yolculuklar
Cansu’nun aklına çocukluk yılları geldi. Annesinin, kendisi ve kardeşi Feride için verdiği o muazzam emeği düşündü. Ancak bu emek, iki kardeşte farklı sonuçlar doğurmuştu. Annesi, Feride küçük olduğu için onun üzerine daha fazla titrerdi. “Aman aç kalmasın, aman zorlanmasın, yorulmasın…” diyerek onun önündeki tüm taşları temizlemişti.
Cansu ise kendi oyuncaklarını kendi yapan, istediği bir şeyi alabilmek için sahilde el emeği bilekliklerini satan o mücadeleci çocuktu. Bir şeyi öğrenmek istiyorsa peşinden koşar, gerekirse düşer ama kalkmayı da kendi öğrenirdi. Annesi Cansu’ya sorumluluk vermişti; Feride’ye ise sadece imkan.
İmkân mı, Yetkinlik mi?
Zaman geçtikçe Feride için hayat daha da zorlaşmaya başlamıştı. Annesi ona her şeyi hazır sunarak iyilik yaptığını sansa da aslında onun "çabalama kasını" zayıflatmıştı. Feride’nin mutluluğu artık kendi başarısına değil, çevresinin ona sunduklarına bağlıydı.
Oysa bir tohumu toprağın karanlığından çıkarıp göğe yükselten şey, güneşe duyduğu o büyük ihtiyaçtır. Bir insanı da geliştiren, hayatın getirdiği zorluklarla mücadele etme zorunluluğudur. Sürekli olarak her açıdan doyurulan, önüne her şey hazır gelen biri, nasıl merak edebilir ve nasıl büyüyebilir ki?
En Anlamlı Anneler Günü Hediyesi
Çayından son yudumu alırken telefonu çaldı. Arayan annesiydi ama sesi hüzünlü geliyordu.
“Kızım, sesini duymak istedim. Bu Anneler Günü’nde yan yana olamayacağımız için biraz buruk içim...” Ama asıl
üzüntüsü başkaydı: “İnsan doğru yaptığını sanıyor bazen ama yanıldığını çok geç fark ediyor Cansu. Senin için hiç kaygılanmadım, çünkü sen mücadele etmeyi biliyordun. Ama Feride... Ona ne kadar imkan sağladıysam o kadar geriye gitti. Meğer ona her şeyi vererek aslında çaba gösterme hakkını elinden almışım. Hayatında bir şeyler eksik kalsaydı, belki o eksikliği tamamlamak için güçlenecekti.”
Cansu, annesinin sesindeki bu geç kalmışlık hissini dindirmek istercesine yumuşak bir sesle konuştu:
“Anneciğim, bazen insan koruma içgüdüsüyle yarınları göremiyor. Ama hiçbir şey için geç değil. Gerçek sevgi, bir çocuğun elinden zorluğu almak değil; o zorlukla başa çıkacak gücü ona kazandırmaktır. Feride’ye bugün sorumluluk vermek, ona verebileceğin en büyük hediye olur.”
Yine, Yeniden...
Annesi o akşam bir şeyi yeniden keşfediyordu: Feride için artık kalkıp yürüme, konfor alanından çıkma vaktiydi. Çünkü atılmayan her adım, insanı olduğu yerde tutmaz; aksine adım adım geriye atardı.
İnsan öğreniyordu; bazen yaşayarak, bazen kaybederek... Bir insanın harekete geçmesi için içinde o "eksiklik" ateşinin yanması gerekiyordu. Karnı tok olan mutfağa gitmez, her şeyi hazır olan hayatın eksiklikle harekete geçme mucizesini aramazdı.O gün, hem Cansu hem annesi hem de Feride için bir "yeniden başlama" günüydü. Bir annenin en büyük mirası çocuklarına sadece imkan sunmak değil, onlara emek harcamayı ve mücadele ederek güçlenmeyi öğretmekti.
Çünkü hayat, sadece çabalayanlara ve vazgeçmeyenlere kapılarını sonuna kadar açıyordu.
Bu yazı sana nasıl hissettirdi?
Tek tepki seçebilirsin. Başkasına basınca değişir, aynısına basınca geri alınır.
İlk tepkiyi sen bırak.
Yorumlar (145)
merve boylu dedi ki
12 Mayıs 2026İnsan bazen bazı şeyleri geç fark edebilir. Mesele yeniden başlayabilmek ve devam edebilmektir.
Ilknur Korkusuz dedi ki
16 Mayıs 2026Evet ne doğru söylediniz. İnsan nefes aldığı sürece isteği yönünde değişebilir dönüşebilir...
Zehra Kavak dedi ki
18 Mayıs 2026Büyütmekle yetiştirme farkı...Herşeyi olan ama hiçbirşeyin olmayan insanlar. İmkanlara doymuş olmak insana nasıl zarar veriyor.İnsan becerilerinin yapabileceklerinin, kendinin farkına varamıyor. Çabamız kadar kapı açıyoruz
Aleyna dedi ki
16 Mayıs 2026O fark ediş aslında en zoru başarmak demek belki de. En azından artık değişime odaklanılabilir ve şimdi farklı ne yapabilirim diye düşünebiliriz.
Hüzeyle çelebi dedi ki
16 Mayıs 2026Farkına varmak ilk adımı atmak çok kıymetli.
Zehra dedi ki
19 Mayıs 2026Evet farketmek bile büyük farkındalık. 😊
Zeynep dedi ki
19 Mayıs 2026Atılan o küçük adımların birikmesi çok kıymetli
Ayten Akın dedi ki
21 Mayıs 2026Evet çok doğru.
Tuba DOĞAN dedi ki
18 Mayıs 2026Çokça şahit olduğunuz bir öykü. Kiz evlada da erkek evlada da yapılıyor maalesef. Ve kişinin olması gereken kişi yerine bambaşka birini ortaya çıkarıyor.
Hayatta dengeleri kurabilmek dileği ile..
Kaleminize sağlıkMeral U. dedi ki
20 Mayıs 2026Hiç bir zaman için geç değil
SELMA K. dedi ki
12 Mayıs 2026Bazen atılan basit bir adım hayatımızda çok şey değiştirebiliyor. Önemli olan çok zor gelse de o ilk adımı atabilmek.
Ayten Akın dedi ki
13 Mayıs 2026Evet sadece küçükte olsa o ilk adımı atabilmek çuvalı delebilsek gerisi gelcek.
Meliha TÜKENMEZ dedi ki
15 Mayıs 2026O ilk adim gercekten cok kiymetli. Sorumluluklarimiz nispetinde ilk adimi atabilmek.
Elif C.B dedi ki
16 Mayıs 2026Eksik bırakmak... Basit ama bir o kadar da zor. Fark etmek yolun yarısı diyelim 🙏🏼
Zehra dedi ki
16 Mayıs 2026Size katılıyorum bazı şeyler basit geliyor ama başlamak zor oluyor...
Elif A. K. dedi ki
16 Mayıs 2026Yeter ki insan o adımı atabilme cesaretinde bulunsun...
Ayten Akın dedi ki
21 Mayıs 2026Ah o adımı atsak gerisi geliyor çok şükür.
DK dedi ki
21 Mayıs 2026Eveet, o bir adım hayatımızda neleri değiştiriyor bir bilebilsek 🌺
DK dedi ki
12 Mayıs 2026Sen yeter ki bir adım at ve yeniden başla..
Çok güzel bir yazıydı 🌺M.Kdmli dedi ki
16 Mayıs 2026Kesinlikle katılıyorum 👍 çaba göster, vazgeçme, devam et…
Merve boylu dedi ki
16 Mayıs 2026Zaman değil önemli olan o zaman içinde nele yapabildiğin
Mervefe dedi ki
19 Mayıs 2026Neye rağmen ne yaptığın..
Dilek T dedi ki
12 Mayıs 2026İnsan merak ettikçe ve bir şey konusunda aç oldukça çabalama kasını kullanıyor ve zamanla geliştiriyor... Bir çocuk için sorumluluk en büyük hediye...
Elif A. K. dedi ki
16 Mayıs 2026Ama çoğunluk tam zıttını yapıyor ne yazık ki. İyilik yaptığımızı düşünerek çocuklara kötülük ediyoruz.
Ilknur Korkusuz dedi ki
16 Mayıs 2026Evet bir çocuğu yetiştirmede en güzel hediye ona verilen imkan değil.... Ona verilen sorumlulukla elde ettiği marifet
Meliha TÜKENMEZ dedi ki
17 Mayıs 2026Hayatin basinda sorumluluk verilmeyen gencler ileride ciddi sıkıntilar yasayabiliyor. Hayata dogru kapidan baslamak icin olmazsa olmazlar vardir iste onlardan en onemlisi sorumluluk.
Zehra dedi ki
19 Mayıs 2026Size katılıyorum ama maalesef ki çocuklar yerine biz yapıyoruz onların istediklerini
Ayten Akın dedi ki
21 Mayıs 2026Aynen öyle hocam ağzınıza sağlık.
DK dedi ki
21 Mayıs 2026Çocukların sürekli “Bu neeee” sorularından biraz sıkılsak da aslında bu merak soruları çok kıymetli 🌿
Bilge dedi ki
12 Mayıs 2026İnsan sevdiklerine istemeden nasıl da zarar veriyor, en iyisi en güzeli olsun, o rahat etsin derken nasıl da mutsuz bit çocuk desıgn ediyor
Meliha TÜKENMEZ dedi ki
15 Mayıs 2026Ebeveynlerimizin iyi niyetli olduklarindan hic suphe yok ancak insan yetistirmede en ufak yanlis baya mesakkatli oluyor. Kabul etmeliyiz ki son derece onemli olan bu gorev surekli durum degerlendirmesi istiyor.
Deniz Dilki dedi ki
16 Mayıs 2026Ne güzel söylediniz. Hatta mutsuz bir eş, çalışan, arkadaş veya mutsuz bir ben dizayn ediyor.
hatice b. dedi ki
16 Mayıs 2026insan bazen iyi niyetli hatalar yapabiliyor ve en zoru da bunu fark edebilmek ve değiştirebilmek..
Elif A. K. dedi ki
16 Mayıs 2026Öyle gerçekten, sorumluluk vermeyip her işini halletmeyi iyilik zannedebiliyoruz. Büyüyünce ise bu çocukları çok büyük zorluklar bekliyor.
Meliha TÜKENMEZ dedi ki
17 Mayıs 2026Mutsuz cocuklar da tuketime meyilli olurlar... Buna engel olmanin yolu onlara hayattan pay vermektir..
Mervefe dedi ki
19 Mayıs 2026Ve insan tükettikçe tüketir..
DK dedi ki
19 Mayıs 2026Çocuğun elinden alınan emek ona zarar veriyor..
çocuklarımızı bu bakış açısıyla büyütmeliyiz 🌸Zehra dedi ki
19 Mayıs 2026Sonra da mutsuz qile oluyoruz maalesef
Ayten Akın dedi ki
21 Mayıs 2026Ah bir bilse insan yapar mı?
İnsan iyi niyetinden yapıyor en büyük hataları.
Zehra dedi ki
12 Mayıs 2026Gerçek sevgi, bir çocuğun elinden zorluğu almak değil; o zorlukla başa çıkacak gücü ona kazandırmaktır. Ne guzel idafe etmişsiniz.
Bazen çocuklarımıza destek olacağız diye istemeden köstek olabiliyoruz. Çocuğun elinden alıp yapmak değil nasıl yapılacağını öğrenmesine fırsat vermek çocuğu geliştirir.
Betül Karakoşlu dedi ki
16 Mayıs 2026Bir gün susuz kalacağını bilen kişiye su bulmayı değil, susuz kalmayı öğretmek...
Hülya Yaylacı dedi ki
20 Mayıs 2026Yetiştiren olabilmek... tüm mesele
Buse dedi ki
16 Mayıs 2026Çocuğu biz olmadan da ayakta kalabilecek şekilde yetiştirmek aslında…
Ayşe Taçbaş dedi ki
16 Mayıs 2026Yetiştirdiğimiz çocuk bize evlat oluyor ve işte o zaman keyif veriyor ya zaten😊. Ne güzel söylemişsiniz🌼
Sümeyra Taşkın dedi ki
16 Mayıs 2026Çocuklarımıza fırsat vermemiz çocuğun gelişiminde ve ilerleyen yaşamında onun için çok kıymetli…
Ümran dedi ki
12 Mayıs 2026İnsan bu hayatta imkanlarla değil imkansızlıklarla bir yerlere gelebiliyor. Geldiği yerde kalıcı olması için de orayı hak etmiş olmalı ki kıymetini bilsin.
Elif A. K. dedi ki
16 Mayıs 2026Keşke imkansızlığın kıymetini biraz olsun bilebilseydik...
Zehra dedi ki
19 Mayıs 2026İnsan da tam tersi ben imkan görmedim bari çocuğuma yapayım diye çırpınıyor. Sonra bu çocuklar niye böyle oldu diyoruz..
Ayten Akın dedi ki
21 Mayıs 2026İnsan ancak imkansızlıkla elde ettiğininin kıymetini biliyor.
DK dedi ki
21 Mayıs 2026Sonsuz imkan çocuğu sonsuza kadar kaybetmeye gidebiliyor😢
K.T dedi ki
12 Mayıs 2026Güç denilen şeyi ne çok yanlış anlamışız oysaki çok farklıymış. Emek harcamak mücadele etmek güçlü olmanın anahtarı aslında.
Zeynep dedi ki
12 Mayıs 2026Bazen imkanlar en büyük imkansızlıklarımızdır.
Neşe Kübra Akarslan dedi ki
16 Mayıs 2026İnsan nasıl da yanılıyor daha fazla imkan elde etmeye çalışırken değil mi...
Ayten Akın dedi ki
21 Mayıs 2026Maalesef evet.
Ayten Akın dedi ki
12 Mayıs 2026İnsan yaptıklarını iyi niyetinden yapıyor ve kaybediyor. Ancak önemli olan hatasının farkına varıp düzeltmek istemesi çok kıymetli yanlışı düzeltmek zor olsada mücadele etmek vazgeçmemek önemli emeğinize sağlık güzel bir yazı olmuş.
Dilek Taş dedi ki
16 Mayıs 2026Kesinlikle, her insan hata yapar önemli olan aynı hatayı tekrarlamıyor olmak, o hatadan geri dönmek...
şenay bıtırak dedi ki
12 Mayıs 2026Anneler, her insanın en güvenli limanı...
SELMA KIVRAKOĞLU dedi ki
16 Mayıs 2026Anne olunca anlarsın dedidklerini hakikaten anne olunca anlıyor insan :)
Elif A. K. dedi ki
16 Mayıs 2026O güvenli limana çok iş düşüyor :)
Zehra dedi ki
19 Mayıs 2026Anneler en güvenli liman ve çocukların hayatına yön veren gizli kuvvet👌
Ayten Akın dedi ki
21 Mayıs 2026Anneler ve yükünü alan kim varsa en güvenli liman.
DK dedi ki
21 Mayıs 2026Ahh anne… Her zaman başımızın tacı 💕
Elif C.B dedi ki
12 Mayıs 2026İnsanın hayatındaki boşluk hissini devamlı imkanlarla kapatmaya çalışmak ne büyük yanılgıymış. İnsan, ancak eksikliği tamamlamak için mücadele edebilir. Ne güzel farkındalıklar... Emeğinize sağlık
Bilge dedi ki
13 Mayıs 2026Bir bütünün en önemli parçası eksik olan... sözü aklıma geldi. Eksiklik yoksa çok önemli birseyi yok demek insanın
Deniz Dilki dedi ki
16 Mayıs 2026İnsanın yanılgısını fark etmesi ne kadar önemli. Fark edersen halledebilirsin 😄👍🏻
İsra dedi ki
19 Mayıs 2026Maalesef ki insan doğru yaptığını zannederken hatalar yapabiliyor. Çocuğunun iyiliğini isterken ona en büyük zararı verebiliyor
Hüzeyle çelebi dedi ki
12 Mayıs 2026İnsan bazen en çok başarılı olmak istediği konuda malesef fazla olan duygularından dolayı hata yapabiliyor.
Öğrenmenin yaşı yoktur yeter ki insan hatasını fark edip adım atabilsin. Cok keyifli ve fayda verici bir yazı olmuş. Emeğinize saglıkAyten Akın dedi ki
13 Mayıs 2026Evet ne öğrenmenin nede hata yapmanın yaşı yok annelerde istemeden hata yapıyor yetiştirirken kendiside yetişiyor.
Elif A. K. dedi ki
16 Mayıs 2026İnsan her an dönüşebilir, yeter ki istesin.
Zehra dedi ki
19 Mayıs 2026Evet anneler de hata yapabilir her yaşta ogreniyor ninsan
DK dedi ki
21 Mayıs 2026Haklısınız, insan büyüdükçe ne kaldı ki öğreneceğim diyor ama her an öğrenme anı ve bu çok kıymetli 🤗
Arife KARACIĞAY dedi ki
12 Mayıs 2026Her başarı gayrete aşık....
Fazladan verilen her imkan marifetsizliğe sebep...hatice b. dedi ki
13 Mayıs 2026insanoğlu hep tersini zannetti. ne kadar imkan o kadar başarı..
Ümran Gökçe dedi ki
16 Mayıs 2026İnsan hayatta çok verince karşılığında da çok alacağını zannediyor
Melek. dedi ki
12 Mayıs 2026“Hayatında bir şeyler eksik kalsaydı, belki o eksikliği tamamlamak için güçlenecekti.”
İnsanın hayatında bunu fark edebilmesi kabullenmesi çok kıymetli.K.T dedi ki
13 Mayıs 2026Bunu farketmek çok kıymetli gerçekten
Aysun dedi ki
15 Mayıs 2026Kesinlikle Her eksiklik bizi marifetlendirecek…
Neşe Kübra AKARSLAN dedi ki
13 Mayıs 2026Kime nasıl davranacağımızı bilemediğimiz, ölçüyü kaçırdığımız her süreç büyük maliyetlere sebep oluyor. Farkındalık oluşturan bir yazı olmuş ellerinize sağlık.
Elif A. K. dedi ki
16 Mayıs 2026Ölçü yanlış olunca ortaya çıkan ürün de bir o kadar yanlış oluyor :)
Zehra dedi ki
19 Mayıs 2026Bizler ölçü koymayınca çocuklar da sınırlarını pek de güzel aşiyorlar
DK dedi ki
21 Mayıs 2026Ölçüyü bilmek insana konfor katıyor. Haklısınız bir ölçüsü olmalı her şeyin 🌸
hatice baran dedi ki
13 Mayıs 2026bir annenin farkındalığı ne kıymetli… nesilden nesile bir aktarım olacak çünkü :)
Ilknur Korkusuz dedi ki
16 Mayıs 2026Anneler bir toplumun yetişmesinde çok kıymetli bir yerdeler.
Aysun dedi ki
13 Mayıs 2026Bir insanın harekete geçmesi için eksiklik ateşinde yanması gerekiyor. Ne güzel bir cümle herşeyi açıklıyor aslında karşımızdakinin harekete geçmesi için eksik bırakmak gerekiyormuş 🌸
Meliha TÜKENMEZ dedi ki
13 Mayıs 2026Sorumlulugumuzda olan kisilere hayati ogretmek ve geri cekilmek zorundayiz... Bazen bizim ogrettiklerimizle bazende kendi deneyimleri ile ogrenmelerine musaade etmeliyiz. Kiyamamlarla insan yetismiyor maalesef...
Aynur Güzel dedi ki
13 Mayıs 2026Yetiştirdiğimiz insanlara imkanlarımızın tamamını dökmediğimizde onlara anlık olarak kötü görünebiliriz. Ebeveyn olmak kötü olmayı göze almaktır. Bugün bizi kötü görenler Ileride güçlü insanlar olarak yetiştiğinde bize teşekkür edeceklerdir
Deniz Dilki dedi ki
16 Mayıs 2026O kadar doğru ki.. İnsan sadece bunu kabul etse ve uygulasa o kadar çok şeyi hallerde ki
Aynur Güzel dedi ki
13 Mayıs 2026Iyi niyetle başlayan tavizlerle devam eden," Evlatlarım benden daha iyi olsun" isteğimiz,
karşımızda nasılda zayıf,marifetsiz çocuklar yetişmesine sebep oluyor.Deniz Dilki dedi ki
16 Mayıs 2026Evet maalesef en acı kısmı da bu sanırım. Niyetimizde hiç olmayan bir şeyin sonucunu yaşamak🥹
Nuray dedi ki
13 Mayıs 2026Eksik kalmasın derken insanların marifetlenmesine engel oluyoruz . İnsanı marifetlendiren güç eksik olarak gördüğü şey.....
Merve Kula dedi ki
13 Mayıs 2026Her insanın mücadele kaslarının gelişmesine çok ihtiyacı var... Çünkü her zaman daha iyi bir versiyonu var, sadece henüz kendisi onunla tanışmamış olabilir...
Bilge dedi ki
16 Mayıs 2026Mücadele eden, vazgeçmeyen insan için ümit hep var 💙
Ilknur Korkusuz dedi ki
16 Mayıs 2026Evet çocuklara.fazla imkan verip aslında onların içindeki marifet paketlerinin açılmasına engel oluyoruz
Nuray dedi ki
13 Mayıs 2026Eksik kalmasın diye yaptıklarımız ile çevremizdeki insanların marifetlenmesine engellemişiz bilmeyerek.
Arife KARACIĞAY dedi ki
13 Mayıs 2026Fark edip toparlanmasını desteklemek, ne kadar kıymetli.
İlknur Korkusuz dedi ki
13 Mayıs 2026Çok güzel bir detaya değinilmiş... Eksiklik ve marifet... Günümüzde birçok anne babanın en çok sıkıntı yaşadığı yer... Her şeyi tamam ama bu çocuk niye böyle hiç çalışmıyor, hiç bir şey yapmıyor?? İşte cevebı çok güzel anlatılmış .. Emeğinize sağlık
Mervefe dedi ki
13 Mayıs 2026“Karnı yok olan mutfağa gitmez” her şeyi özetleyen bir cümle aslında..
açlık iyidir, bir yerlerde açlığımız olmazsa ilerlemeyiz bu hayatta, o yüzden sızlanmayı üzülmeyi bırakıp çocuklarda açlık oluşturmamız lazım..M.K. dedi ki
16 Mayıs 2026Yol alabilmek için eksikliği tamamlamaya bakıp yola koyulmalı o halde💫
Buse dedi ki
16 Mayıs 2026Evet özellikle bu dönemde bunu yapmaya çok ihtiyaç var…
Fatmagül Barutçu dedi ki
18 Mayıs 2026Bütün havyanlarda, bitkilerde bile böyle… açlık canlıyı harekete geçirir.
Deniz Dilki dedi ki
13 Mayıs 2026Çabalama kası herkesin kendi geliştirebileceği ve koruyacağı bir kas. Biz sadece destek olabiliriz. Çok etkili bir yazı yüreğinize sağlık teşekkürler
merve boylu dedi ki
14 Mayıs 2026İnsan yeter ki kendi potansiyelinin farkına varsın....
Hatice Baran dedi ki
15 Mayıs 2026evet bazen onun yerine çabalamak iyi bir şey zannediyoruz..
Buse dedi ki
13 Mayıs 2026“Çabalama kası” ne kadar güzel bir ifade… kaslar kullandıkça güçlenir
Hatice Baran dedi ki
15 Mayıs 2026insan önce güçlü olur sonra o gücü kullanır zannediyor bazen oysa yaptıkça güçleniyorsun..
Zehra dedi ki
13 Mayıs 2026İmkan arttıkça insanın becerileri azalıyor..👌
CELOO dedi ki
13 Mayıs 2026imkan çok güzel ama ona güvenip kendimize bir şey katmayınca işte insan ilerleyemiyor
Betül Karakoşlu dedi ki
13 Mayıs 2026Hayat hep bir hareket ister... İnsan da ihtiyacını karşılamak için bu harekete uymak zorunda...
Zehra. dedi ki
17 Mayıs 2026hiç bir şey sebepsiz değil. belki üzerine hiç düşünmediğimiz "hareket" bizi nelerden geri tuttu nelere de kapı açtı... düşünmediğimiz detaylarla hareketin önemini anlatan güzel bir yazı. Yazarın emeğine sağlık.
Ayşe Taçbaş dedi ki
13 Mayıs 2026Hiçbir şey için geç değil her an doğruya adım için bir fırsat insanın hayatında verilmiş 🤗
Hatice Baran dedi ki
15 Mayıs 2026bazen oldu bitti geri dönüşü yok zannediyoruz ama öyle değil, bunu sık sık hatırlamak lazım
Meral U. dedi ki
13 Mayıs 2026Çocuklarımıza sorumluluk mu vermeliyiz?imkan mı vermeliyiz ?
Bunu anlatan faydalı bir yazı olmuş ellerinize sağlıkElif A. K. dedi ki
19 Mayıs 2026Hangisini vereceğimize göre bambaşka bir insan çıkıyor ortaya.
DK dedi ki
21 Mayıs 2026Bu soruları sorabilmek ne kadar güzel değil mi 🥰
Elinize sağlık 🫶🏻
Ayten Akın dedi ki
13 Mayıs 2026Evet tamda öyle herşey yaptım neden böyle nerede hata yapıyorum diyenlerin cevabı verilmiş.
Bilal dedi ki
13 Mayıs 2026bir anne yada babanın evladına öğreteceği en güzel şeylerden biri, mücadele etmenin insana iyi geldiğidir. teşekkür ederim yazı için
Nur tm dedi ki
14 Mayıs 2026Faydasına diye düşünüp yaptığımız bazı şeylerin aslında o kişiye zarar vermesi ne acı.....
Aleyna dedi ki
14 Mayıs 2026Her zaman yeniden çabalamak için fırsat bulabiliriz. Anne ya da yetiştiren kişi olmak demek de hep çabalamak, ümidini yitirmemek demek belli ki :)
Seda dedi ki
15 Mayıs 2026Günümüzün çocuk yetiştirme, ebeveynlik tutumları ve çocuklardaki memnuniyetsizliğe değinilmiş çok güzel bir yazı olmuş. Emeğinize sağlık🌸
Sümeyra Taşkın dedi ki
15 Mayıs 2026İmkan aslında en büyük imkansızlık olabiliyor…
Ülkü dedi ki
15 Mayıs 2026Harika 👏🏻
M.K. dedi ki
16 Mayıs 2026Yazıda çok güzel nokta atışı bilgiler verilmiş. Emeğinize sağlık.
Furkan Miranoğlu dedi ki
17 Mayıs 2026İnsanın sevdiğine yapacağı en büyük kötülüklerden biri onda hiç bir açlık bırakmamak...
Bingül Semetay Yılmaz dedi ki
18 Mayıs 2026Bir ailede anne baba patron çocuklar işçidir. Sorumluluk verilen çocuk daha özgüvenli olur hayatta daha başarılı olur.
Volkan dedi ki
18 Mayıs 2026İlk öğretmenimiz annelerimiz bize koşulsuz sevgi besleyen en ufak bir acımız da canı yanan her daim mutlu olmamızı isteyen bazen abartıyorlar bu sevgi kendi canlarından bir parçaya zarar gelmemesi için elinden gelen herşeyi yapıyorlar farkında değiller bazı şeylerin kendi başına birşeyler yapması gerektiğini sorumluk almasını öğrenmeyi düşen birini hep elinden tutup kaldırdığında hep bir el bekliyor birgün seni kaldıracak kimse olmuycak bunu anladığın zaman sana yapılan desteklerin seni güçlendirmeyip dahada zayıflattığını anlıyorsunuz işte ozman büyüyor insan
Rabbim annelerimizi hep korusun❤️❤️❤️Nimet Alper dedi ki
18 Mayıs 2026Ah bu kıyamamalarımız🥲 insan anne olduğunda daha farklı bir yapıya bürünüyor emanet edilen o yavruya en güzel sekilde bakmak her ihtiyacını karşılamak çıkış noktası çok iyi niyetli ama her şeyde olduğu gibi burda da dengeyi yakalamak bazen de farkedip geri çekilmek gerekiyor. Çok önemli ama bir o kadar da gizlediğim yüzleşmek istemedigimiz hassas bir noktamız. Farkedebilmek ümidiyle...
Ayşe Nur Tepe dedi ki
18 Mayıs 2026Anne merhameti çocuklarımıza alan bırakmayı ne kadar zorlaştırsa da onlar için bunu yapmamız gerekiyor. Bunu tekrar hatırlamak iyi geldi :)
Handan K dedi ki
18 Mayıs 2026O zaman haydi yeniden düşünmeye ve yeniden mücadele etmedennhazır aldığımız yada hazıra alıştırdıklarımızı yeniden yetiştirmeye... Yetişmeden sadece büyümek insanı hayatında zorluklarla mücadele etmeyi bilmemeye sevk ediyor. Bir de üstüne hayattan keyifte alamamaktam şikayet etmeye başlıyor insan... Ne güzel farkına varmak. Farkına vardırmak için çabalamak. 🤗 detayda düşünüp yazanlara çok teşekkür ederiz.
Fatma okumuş dedi ki
18 Mayıs 2026Her çocuk büyüyor ama her çocuk yetişir mi? Çocuk büyütmek başka yetiştirmek başkadır. Annelerimiz çok fedakar vefakar çok marifetli çok korumacı olunca iyi bir anne olduklarını zannediyorlar ama bu çocukları sadece büyütüyor yetiştirmiyor . yetiştirmek Bir kuşun yavrusunu uçurumdan atması gibi... Artık kendi kanatlarınla uçma vaktin geldi demesi lazım... sorumluluklarla, hayır demelerle yetişir olgunlaşır güçlenir çocuk. Oysa biz sadece büyütüyoruz yetiştirmiyoruz.
Fatmagül Barutçu dedi ki
18 Mayıs 2026“Çünkü hayat, sadece çabalayanlara ve vazgeçmeyenlere kapılarını sonuna kadar açıyordu.“
Mütiş…
İrem dedi ki
18 Mayıs 2026Mutluluk insanın kendinde olan bir şey, ona sunulanlarda değil. :)
Handan E. dedi ki
18 Mayıs 2026Bedel bazen vermek, bazende karşımızdaki insanın iyiliği için onda eksiklik bırakmak. Belki şuanda bize kizabilir. İleride dua edeceğine eminim
Sidika Ferligül dedi ki
18 Mayıs 2026Annen yoksa konforun yok, net !
Cemile dedi ki
18 Mayıs 2026Ellerinize sağlık :)
İnsan kendi yaşadığı zorluğu çocuğu yaşamasın ister. Oysa her zorlukla beraber çocuk gelişiyor. Güzel bir yazıydı. Emeği geçenlere teşekkür ederim:)Selma Yılmaz dedi ki
18 Mayıs 2026O zaman en küçükten başlayıp sürekli olmak lazım ki dönüşebilelim inşallah
Ali Çantav dedi ki
18 Mayıs 2026Bir insana yapabileceğiniz en büyük kötülük; Bedellerini elinden alıp ona bedelsiz sunduğunuz imkanlardır . Bir tohumun toprağı yararak güneşe ulaşması gibi, insan da karşılaştığı zorluklarla marifetlenip çözüm becerisini geliştirmelidir .
SY dedi ki
19 Mayıs 2026Yetiştiren olabilmek için bazen sabretmek, bazen görevler vermek, bazen sorumluluğumuzdaki insana alan tanımak, bazen hata yapmasına izin vermek, bazen hatasını toplamasına izin vermek gerekebiliyor
Sezer dedi ki
19 Mayıs 2026her sorumluluk bizi yetiştiren ve büyüten şeydir.İmkan olduğunda sorumluluk azalır ve bu da insanı baskılı bir süreçte daha zayıf yapıyor.İnsan iyilik yaptığını düşünürken en büyük kötülüğü yapıyor.Önemli olan farkındalık ve hatadan erken dönebilmek
Zeynep dedi ki
19 Mayıs 2026Basite disipline olmak ne kadarda kıymetli
Hülya Yaylacı dedi ki
20 Mayıs 2026Anne olunca annemi daha iyi anladım... ve bir çocuk hayırı bilerek büyürse ve o çocuğa sorumluluk vererek birey olması sağlanırsa işte o zaman yetişmiş bir birey olabiliyor...
Hümeyra dedi ki
20 Mayıs 2026Bir kız çocuğu olarak, hikâyenin diğer tarafından bakan biri olarak anladım ki annemin bana bıraktığı en büyük miras, önümdeki engelleri kaldırması değil; o engelleri aşabilecek gücü bana öğretmesiydi. Hayatta bazı şeylerle mücadele edemediğimde ve kendimi güçsüz hissettiğimde, bana sunulan bazı kolaylıkların aslında gelişmemin önündeki en büyük engellerden biri olduğunu fark ettim. Bu yüzden bazen annemin yardımını bilinçli olarak reddediyor, sorunlarla kendi başıma mücadele etmek istediğimi dile getiriyorum. Çünkü insan, günün sonunda en çok kendiyle baş başa kalıyor ve asıl gücünü de o anlarda keşfediyor.
Saadet dedi ki
21 Mayıs 2026Evet insanı yetiştirmek değil büyütmek öğretiliyor bize birde bağımlı olduğumuz evladımızı kendi ellerimizle rahatlık tuzağına itiyoruz, dengede ilişkiler kurabilmek hepimizin nasibi olsun
Deniz dedi ki
24 Mayıs 2026Bir bitkinin filizlenmesini sağlayan şey, ne kadar iyi köklendiği, kökünün ne kadar sağlam olduğu ile ilgili… çok güzel bir yazı emeğimize sağlık🌺
Gülcan yavuz dedi ki
24 Mayıs 2026Bir çoğumuz aynı yanılgıda değilmi?
Anne olmayı kendinden vazgeçmek zannettik.Kimimiz bu hataya ilk çocukda kimimiz ise 2.3.çocuğumuzda düştük.
Gerçekte güzel olan sorumluluğunu bilen ayakları üstünde duran bireyler yetiştirmekti Hiçbirşey için geç değil.Zararın neresinden döndüysek kărdır bizim için.Yüreginize kaleminize sağlık.Elif S. dedi ki
17 Haziran 2026İnsan iyi niyetle hata yapar... bunun kabulü zor. Ama kabullendikten sonrası kolay inşallah :))