BOŞA ÇEKİLEN KÜREKLER
O gün yağmur bardaktan boşanırcasına yağıyordu. Efe yavaşlayan servisten hışımla indi. Yine kardeşiyle kavga etmişti ve servisteki herkes ona kızmıştı. Her defasında aynı şey oluyordu. Herkes hep onu haksız buluyordu. Kardeşinin küçük olduğunu söylüyorlar ve tüm faturayı ona kesiyorlardı. Böyle durumlarda daha da sinirleniyordu ve etrafındaki insanlar da bundan payını alıyordu.
Yine öyle bir gündü. Kapıyı yumruklarıyla dövdükten sonra karşısında sinirlenmiş annesini gördü. Kaç kere diyecekti kapıyı normal bir şekilde çalması gerektiğini…
Efe büyük bir öfkeyle içeri girdi. Ceketini, çantasını kapının önüne fırlatıp odasına geçti. Elini yüzünü yıkamak şurada dursun annesine selam bile vermedi. Arkadan kardeşi de ağlayarak girdi.
Daha Kaç Defa Söyleyeceğim?
Ne oluyordu bu çocuğa yine? Hep aynı şeyi yapıyordu. Şu eve düzgün girmeyi, çantasını odasına götürmeyi bir türlü öğrenememişti. Her gün bu saatlerde aynı video tekrar tekrar dönüyor gibiydi.
Feride de bıkmadan usanmadan anlatıyordu. Anlatıyordu anlatmasına ama konuştukları asla çocuklara ulaşmıyordu. Bu durumdan çok yorulmuştu. Ne yapacağını bilmez hale gelmişti. Söyledikleri sanki kocaman bir balondu ve iletişimleri o balonun patlamasıyla son buluyordu. Kendini rüzgâra karşı kürek çekiyor gibi hissediyordu…
Tüm bu olan bitene arkadaşı Nalan da şahit olmuştu. Feride mutsuz ve umutsuz bir şekilde Nalan’ın yanına geldi. Ne yapacağını, nasıl yapacağını bilemiyordu. Bildiği tek şey vardı o da çocuklara sesini duyuramamasıydı.
Nalan usulca arkadaşının elini tuttu. “Seni çok iyi anlıyorum ben de aynı yollardan geçtim.” Dedi ve anlatmaya başladı…
Ruhumun Bir İhtiyacı Var
“Öncelikle iletişim doğru anı seçmekle başlar. İnsan kriz anlarında kimseyi duymaz. Şu an söylediğin hiçbir şey onlara fayda vermez. O yüzden otur bakalım arkadaşım sen şöyle. Sen ne kadar konuşmanı artırsan da etkisi olmaz. İnsan, duygularının taşması bitince birini duyar hale gelir. Ya olaylar patlamadan önce konuşmak gerek ya da sular durulduktan sonra…
İletişim doğru bildiklerini karşındakine anlatmak da değildir. İletişim bazen karşındakinin söyleyemediklerini anlayabilmektir. Bazen bir bakıştır, bazen omuza konulan bir eldir. Bazen öfkeliyken yutulan bir cümledir. Bazen de hiçbir şey söylemeden yanında öylece kalmaktır. İletişim karşındakiyle konuşmaktan daha öte, onun ruhunun ihtiyacını giderebilmektir… Bu yüzden arkadaşım önce çocukları gözlemlemelisin. Gerçek ihtiyaçları ne? Konuşmanın ötesinde bir şeyler buluruz belki o zaman. Ne dersin?
Feride düşünmeye başlamıştı. Aslında zihni rahatlamıştı bu konuşmayla. Sanki aradığını bulmuş gibi hissediyordu. Müsade isteyip kalktı. Biraz yalnız kalıp bu gerçekleri sindirmeye ihtiyacı vardı. Nalan ise Feride'nin farkındalığı karşında son derece mutlu olmuştu.
Peki siz de bu hikayede benzerlikler hissettiniz mi?
Çocuğunuz kapıyı her çarptığında bir türlü söyleyemediklerinizi keşfettiniz mi? Yoksa Feride gibi siz de aynı akıntıya karşı kürek çekmekten yoruldunuz mu?
Belki de mesele kelimeleri çoğaltmak değil, o an fırtınanın sakinleşmesini beklemektir. Sizce de çocuklarımızın asıl ihtiyacı ne? bunu bulmanın vakti gelmedi mi?
Bu yazı sana nasıl hissettirdi?
Tek tepki seçebilirsin. Başkasına basınca değişir, aynısına basınca geri alınır.
Toplam 29 tepki
Yorumlar (28)
Merve dedi ki
25 Ekim 2026Ne kadarda tanıdık bir hikaye.. herkes defalarca aynı şeyi yaşıyor muhtemelen, ne yapacağını bilemiyor, çaresiz hissediyor.. güzel bir strateji verilmiş doğru zamanda konuşmak..
Meliha Tukenmez dedi ki
25 Ekim 2026Insanin kendi zihnindekilerle gerceklerin ayni olmadigi gercegi ile yuzlesebilmesi icin once kaliteli bir algilamaya ihtiyaci var. Bunu anlatan okdukca etkileyici bir yazi olmus. Emeginize saglik :)
Zehra dedi ki
25 Ekim 2026O anda konuşmak insana iyi gelmiyor. Ne derse desinler ters anlıyor. En güzeli sabredip sonra konuşma yapmak.
Çık güzel, verimli bir yazı olmuş.. elinize sağlık 👌Ezgi dedi ki
25 Ekim 2026Çoğu zaman o çocuk insanın aynadaki kendisi de olabiliyor... Ve insanı bu hayatta en çok yoran şey boşa çekilen kürekler oluyor...
Neşe Kübra Akarslan dedi ki
25 Ekim 2026Keşke olay esnasında sakin kalabilse insan. Sonrası da bütün tartışmaların, uzun uzun konuşmaların ne kadar gereksiz olduğunu anlıyor.
Emeklerinize sağlık şahit olduğumuz bir öyküye ayna tutulmuş.Dilek T dedi ki
25 Ekim 2026Olay anında kimse kimseyi dinleyemiyor. Bu aydınlatıcı yazı için teşekkürler...
Elif A. K. dedi ki
25 Ekim 2026İletişim kurarken insanın karşısındakinin ihtiyacını görebilmesi çok kıymetli.
Duygu dedi ki
25 Ekim 2026Pek dile dökülmeyen fakat herkesin ortak problemi olan bir konuya değinmişsiniz 💕
Sadece çocuk da değil ilişkide olduğumuz her kişiyle yaşadığımız sorunlar..
Benim neye ihtiyacım olduğu değil karşımdakinin neye ihtiyacı var 🙌Ümran dedi ki
25 Ekim 2026Karşıdaki insanın ihtiyacı giderildiğinde insanın mutlu olması dolu dolu bir küreğin çekilmesi gibi, doğru hareket, doğru zaman, maksimum keyif
SELMA K. dedi ki
25 Ekim 2026Hayatımızda çok sık yaşadığımız bir probleme değinmişsiniz, çok güzel olmuş. Elinize sağlık 🌺
Mt dedi ki
25 Ekim 2026Miktarı artan şeyin etkisi azalır..
Horozlu dedi ki
25 Ekim 2026Çok güzel bir yere parmak bsşmış hikaye... Anne baba olarak olay esnasında hemen konuşursak anlaşılacağımızı düşünüyoruz çoğu zaman ve bu çoğu zaman işe yaramıyor gerçekten..
Hüzeyle çelebi dedi ki
25 Ekim 2026Yine enfes bir yazı olmuş emeğinize sağlık.
Nuray Tekin Mişe dedi ki
25 Ekim 2026En doğru anı bulmak ve ihtiyacı tesbit edip gerekli olanı yapmak.
Ama bizlerr0 çoğunlukla kendi isteklerimizi doğruluğuna inanıp onu anlatmaya çalışıyoruz malesef...Betül Karakoşlu dedi ki
25 Ekim 2026Çok iyi anlıyorum... Belki de Feride gibi büyük çocuğu da sesini duyurmaya çalılıyordu ve duyulmuyır gibi hissediyor. Büyümek çok zor bir şeyken zaten bir de duyulmamak... O yüzden ebeveynler olarak gerçekten iletişimi çok iyi anlamamız lazım...
Meral U. dedi ki
25 Ekim 2026Miktarı artırdıkça etkisi karşı taraf üzerinde azalıyor maalesef
Cemile dedi ki
25 Ekim 2026Çok güzel bir yazı olmuş. Günümüzde insanlar konuşarak bütün problemlerini çözebileceğiini zannediyor. Çocuklara da bir şeyler anlatıldığında problemlerin çözüleceğini düşünülüyor. Doğru zamanda olmadığında bir kulaktan girip diğer kulaktan çıkıyor. Doğru zamana insanların ihtiyacı var.
Çiğdem dedi ki
26 Ekim 2026Fırtına dindikten sonra karşı taraf sakinleşince konuşmak tedavi gibidir. Ruha uygulanan, kapıları açan bir tedavi...
İsra dedi ki
26 Ekim 2026İletişim kurarken karşımızdakinin gerçek ihtiyacını anlayabilsek belki bu kadar sorunlar da büyümeyecek..
Aysun dedi ki
26 Ekim 2026Evet bunlar hayatın içinde gördüğümüz sahneler 😂
Çocuklar ergenlik döneminde özellikle fazla tepkiler verebiliyorlar. Gerçekten olay anında konuşmaktan ziyade sakinleşmelerini beklemek ve onları doğru anlayabilmek önemli…..
Emeğinize sağlık güzel bir yazı 👏Reyhan dedi ki
26 Ekim 2026Keyifli bir yazı olmuş emeğinize sağlık …
İletişimin doğru bildiklerini karşıya anlatmak olduğunu sanıyormuşum gerçeğini anımsadım …
Acele etmeden sabırla yola devam edebilmek çok kıymetliMb dedi ki
26 Ekim 2026İletişim bazen susabilmek, bir bakışla anlatabilmek, anlayabilmek....
hatice dedi ki
26 Ekim 2026gerçekten ihtiyacına yönelik iletişim kurmak.. be kadar çok kaçırıyoruz bunu
Aynur Güzel dedi ki
26 Ekim 2026Insan o Kaos anında ne söyleyeceğini gerçekten bulamıyor. Söylememesi gereken sonradan pişman olacağı çok şey söylüyor. Bunu öncesinde söylemek ya da yazarın dediği gibi sular durulduktan sonra söylemek en iyisi.
Aleyna dedi ki
26 Ekim 2026Günlük hayatımızda sürekli yaptığımız iletişim ile alakalı detaylı düşündüğümüzde, iletişimimizi nasıl etkili hale getirebiliriz diye uğraştığımızda ilişkilerimiz de çok daha sağlıklı olacaktır. :)
Sümeyye P. dedi ki
26 Ekim 2026Öfke anında insan dolup taşarken ona bir şey eklemeye çalışmak ne kadar etkili olabilir?
M. K. dedi ki
27 Ekim 2026Hayatımıza akıntıya karşı kürek çektiğimiz hangi konular var… o konu için gerçekten ihtiyaç olan şey üzerine düşünmek ve bunu farkedebilmek insana rahatlık veriyor
Merve K dedi ki
28 Ekim 2026ihtiyaç karşılayabilen iletişimler kurabilmek için önce iyi bir dinleyici olmalıyız... emeğinize sağlık :)