Doğru Teşhis
''Sıcak simit var, sıcak poğaça, katmer katmer!''
''Simitçi Aydın'ın sesi köşeyi dönmeden duyuluyor yine'' dedi içinden Nesrin gülümseyerek.
Nesrin her sabah olduğu gibi köşe başındaki simitçideydi. Birkaç simit ve ekmek alarak yolun karşısındaki parka geçti. Bu park güvercin sürüleriyle meşhurdu. Nesrin kuşları seyrederken bir yandan da üniversitede okuyan kız kardeşi Ece'yi düşünüyordu. Ece şehre uzak bir üniversitede okuyordu ve Nesrin onun her ihtiyacına yetişmeyi kendine görev edinmişti. Ekmeği ufalayarak kuşların önüne koydu ve mağaza vitrinlerine baka baka evinin yolunu tuttu.
Her Talebi Kabul Etmek
Nesrin'in maddi durumu oldukça yerindeydi. Eşiyle birlikte kurdukları düzen sayesinde bir dediği iki edilmezdi. Kardeşi Ece ne zaman arasa, bir kitap için, bir gezi için ya da sadece beğendiği bir ayakkabı için "Abla müsait misin?" dese, Nesrin anında hallederdi. Ece'nin öğrencilik hayatı boyunca Nesrin onun için adeta bitmez tükenmez bir kaynak olmuştu. Ta ki Ece son sınıfta bir part-time işe girip kendi parasını kazanmaya başlayana kadar.
İnsan Emek Verdiği Şeye Değer Verir
Ece mezuniyete yakın, ''Abla artık kendi ayaklarımın üzerinde durmak istiyorum, bir kafede işe başladım.'' demişti. Nesrin önce şaşırmış, sonra sevinmişti. Ancak bir süre sonra tuhaf bir şey fark etti. Eskiden hiç çekinmeden para isteyen Ece, artık ablasından bir destek aldığında bunu ne zaman geri ödeyebileceğini sormaya, hatta "Abla buna gerçekten gerek var mı?" diye sorgulamaya başlamıştı. Nesrin bu duruma içerledi. "Kardeşim benden uzaklaşıyor mu? Artık bana ihtiyacı kalmadığı için mi böyle mesafeli?" diye düşünmeden edemedi. Sonunda dayanamayıp diğer kardeşi Selin'i aradı.
''Ece çok değişti Selin! Eskiden aramızdan su sızmazdı, şimdi ona bir şey almak istediğimde sanki ona yük oluyormuşum gibi davranıyor. Yoksa artık beni sevmiyor mu?'' dedi.
Selin'in cevabı ise Nesrin için çok çarpıcı olmuştu;
''Ablacığım, Ece değişmedi, sadece emeğin ne olduğunu öğrendi. Eskiden ona gönderdiğin para onun için gökten düşen bir nimetti. Ama şimdi o parayı kazanmak için saatlerce ayakta kalıyor, derslerinden feragat ediyor, yoruluyor. Kendi alın terini harcamaya başladığında, senin gönderdiğin paranın da aslında senin ne büyük bir emekle biriktirdiğin bir 'değer' olduğunu anladı. Ben de ilk maaşımı aldığımda, babamın gönderdiği harçlığı harcadığım kadar rahat harcayamamıştım. Ece seni hala çok seviyor; sadece artık senin emeğine, kendi emeği üzerinden saygı duyuyor.
İnsanın değer verdiği şeylerle bir geçmişi vardır. Kendi diktiği ilk elbiseyi yıllarca saklar bir terzi. Çünkü her dikişinde parmak izi vardır. Kendi büyüttüğü çiçeği kimseye vermeye kıyamaz bir bahçıvan. O yüzden Ece'nin bu tutumunu bir soğukluk değil, bir olgunluk ve farkındalık olarak görmelisin. O artık paranın sadece bir kağıt değil, bir zaman ve çaba karşılığı olduğunu biliyor.''
Nesrin artık olaya daha farklı bir açıdan bakıyordu. Kardeşinin ondan uzaklaşmadığını, aksine ablasının ona sunduğu imkanların kıymetini gerçek anlamda idrak ettiğini anladı. Bu gerçek, içindeki huzursuzluğu dağıtmış ve ona çok iyi gelmişti.
Bu yazı sana nasıl hissettirdi?
Tek tepki seçebilirsin. Başkasına basınca değişir, aynısına basınca geri alınır.
İlk tepkiyi sen bırak.
Yorumlar (62)
Meliha TÜKENMEZ dedi ki
24 Haziran 2026Sevginin somut bir degere bagli olmadigini anlamamiz lazim dedirten bir yazi olmus. Hayatin icerisinde zaman zaman birbirimize gecici olarak destek verecegimiz zamanlar elbette olacaktir. Para denilen sey sevginin olcusu olmamali. Emeginize saglik...
Ilknur Korkusuz dedi ki
27 Haziran 2026Ne güzel söylemişsiniz. Para denilen şey sevginin ölçüsü olmamalı diye...
Günümüzde çocuklarla olan ilişki sadece para üzerinden ölçülür gibi oldu.. ebeveynler anne ve baba ATM'ye döndü... Ne kadar çok verirsen o kadar çok sevinirim sayılırım algısı yerleşti... O sebeple Bu yazı çok güzel ifade etmiş gerçeği...Zehra dedi ki
28 Temmuz 2026Bu zamanda başkalarıyla kıyas yapıp az verildiğini, sevilmediğini zannediyor insanlar. Halbuki çoğu zaman fazla vermemek aslında sevgiden geliyor🙂👌
Elif A. K. dedi ki
28 Temmuz 2026Kesinlikle herkes birbirine para diye bakar oldu. İnsanlar hangi evladı daha çok para gönderiyor diye bile bakabiliyor. Ona göre sevgiyi ölçebiliyor. Peki onların her ihtiyacını gideren evlat ne olacak? Kıymetin, sevginin ölçüsü para gibi maddi bir değere bağlı olmamalı.
Yağmur dedi ki
25 Haziran 2026insan kendinden çıkmadan anlamıyor o şeyin ne kadar büyük bir şey olduğunu,
başkaları evinin düzenini bırakıp kendisi için bir şeyler yaptığında "aman canım ne var" deriz... onun ne kadar büyük bir hamle olduğunu aynısından bir vazgeçtiğimizde anlarız...
bazı şeyler insana büyük ders oluyor...
zamanı geçmeden öğrenmek ümidiyle..Meral U. dedi ki
27 Haziran 2026Ece gibi çocuklarımıza da hep verici olarak kıymet bilmemelere sebep olabiliyoruz. Oysa İnsan kendi emek ödedikçe insanları anlar hale geliyor
Meliha TÜKENMEZ dedi ki
25 Haziran 2026Gercek sevgi de karsimizdaki kisilerin marifetlenmesine izin vermek vardir. Elinize emeginize saglik.
Deniz Dilki dedi ki
27 Haziran 2026“Karşımızdaki insanın marifetlenmesine izin vermek” çok güzel bir tesbit. Gönlünüze sağlık
Celo dedi ki
27 Haziran 2026İnsanın güçlenmesi ancak kendi ile olur 👍
Zehra dedi ki
28 Temmuz 2026Marifetlenmesi için de tüm isteklerinin karşılaşmamak, hayır diyebilmek cesareti göstermek gerekir..
Ayten Akın dedi ki
27 Haziran 2026İnsan çok kolay harcadığı parayı kendi kendi kazanmaya basladığında kolay harcamıyor sebebide emek vermesi emek verdiği her şey kıymetli insanın emeğinize sağlık güzel bir yazı olmuş.
Bilge dedi ki
28 Temmuz 2026İnsan babasının verdiği harçlığı ne kadar kolay harcıyor da kendi emek verdiği ve kazandığı parayı o kadar kolay harcayamıyır... Bu sadece para geçerli değil elbet, ilişkilerde, insanda her yerde geçerli
Deniz Dilki dedi ki
27 Haziran 2026İnsanın kendi emeğinin karşılığını harcarken gösterdiği özeni başkalarının emeği için de göstermesi çok anlamlı ve kalite içeren bir davranış.
TeşekkürlerBetül Karakoşlu dedi ki
27 Haziran 2026Para, zaman, düşünce... Aslında insan karşıdakine verdikçe vermesi kolaylaşırken karşı taraf bunu almanın rahatlığına düşmeyip kendisi de bunları vermeye başladığında ilişkiler dengeleniyor. Bağ burada kuruluyor. Ama bu çok hassas bir teraziymiş gibi geldi... Verenin verdiğini alanın da aldığını adaletle irdelemesi lazım...
Emeğinize sağlık 😊Bilge dedi ki
27 Haziran 2026Gerçekten bit solukta okudum.. Gözümün önünden gerçek şahitlikler geçerek.. Teşekkür ederiz...
Zahide dedi ki
3 Ağustos 2026Kendi hayatımdan karşılıklar buldum ne kadar hayatın içinden bir yazı…
Dk dedi ki
27 Haziran 2026İnsan, bazı şeyleri deneyimleyince onun zorluğunu, verilen emeği ve zamanı anlayabiliyor 🙌
Neşe Kübra Akarslan dedi ki
27 Haziran 2026İnsanlara emek harcatmadan sunduklarımızla onları nasıl da güçsüz hale getiriyoruz. Doğru hamle yapmayı öğrenebilmek ümidiyle. Emeğinize sağlık...
Deniz Dilki dedi ki
23 Temmuz 2026Doğru hamle yapmak hayatımızın gidişatını değiştiriyor. Bu da bi r sonraki hamlemizi dizayn ediyor. Çok kıymetli teşekkür ederim
Ayşe Taçbaş dedi ki
28 Temmuz 2026Doğru hamle yapmak✨ her anın bir seçim ile dizayn oluyor olmasi
Bunlar gerçekten çok kıymetli farkındalıklar. Emeğinize sağlık,💐
SELMA KIVRAKOĞLU dedi ki
27 Haziran 2026Bu yazı şunu da düşündürdü bana; acaba karşımızdaki insan bizi çok sevsin diye ona her şeyi koşulsuz mu sunuyoruz. Ece bu sorumluluk duygusunu çok erken far ettiği için çok sevindim :)
M. dedi ki
28 Temmuz 2026👍Tüm Eceler umarım bu duyguyu böyle çok erken fark edebilirler 🌸🌸🌸
Rukiye Yalçın dedi ki
27 Haziran 2026Güzel bir yazı kaleme almışsınız emeğinize sağlık..
Ümran dedi ki
27 Haziran 2026Hayatımızdaki bir şeye ne kadar emek verirsek o kadar kıymetli oluyor.
Nimet Alper dedi ki
27 Haziran 2026Bir şeylerin kıymetini anlamak için önce o yollardan geçmek gerekebiliyor bazen öncesinden de imkanlarımıza teşekkür edenlerden olabiliriz insAllah
Seda dedi ki
27 Haziran 2026Emeğinize sağlık verilen emeğin bedel ödemenin önemini anlatan çok güzel bir yazı olmuş🌸
Cansu Metin dedi ki
27 Haziran 2026Dogru teşhis hayat kurtarır... :)
Eyüp Sinan Kanar dedi ki
27 Haziran 2026Hayatın içinde ailesel ya da toplumsal normallerimiz, bazen işin gerçeğiyle çelişebiliyor. İnsan bu durumda normali mi, yoksa gerçeği mi sorusunun cevabında kararsız kalabiliyor. Bu durumda Nesrin gibi farklı bir bakış açısıyla bakabilmek gerekebiliyor.
Mervefe dedi ki
27 Haziran 2026Sevgi parayla ölçülmez..
aynı zamanda da insan kendi bedelini sever, kendi para kazandıkça artık daha zor harcaması da bundandır..Rey dedi ki
27 Haziran 2026eskiler derdi ki emeksiz yemek olmaz diye insan birseye emek verince o şeyin kıymetini anlıyor bu hayatın her evresinde böyle …
Emeğin kıymetini anlatan güzel bir yazı olmuş sizlerinde emeklerinize sağlık @(^_^)@Dilek T dedi ki
27 Haziran 2026İnsan kendi emeğinin sonunda elde ettiklerini görünce daha hassas davranıyor. Önce yaşaması gerekiyor.
Buse 🌸 dedi ki
28 Temmuz 2026Deneyimlemesi lazım, zihin ispat istiyor gerçekten..
Zeynep dedi ki
27 Haziran 2026İnsan emek verdiğinden zor vazgeçer
Ayyüce dedi ki
27 Haziran 2026İnsan değer verdiği kişiye maddi ve manevi emek harcamak ister. Nasıl ki emek sevgiyi besliyorsa, insanın kendi yolunu çizmesine ve dağı tırmanmasına alan açmamız da onu besler.
Bu yazıda Sevdiklerimizle kurduğumuz ilişkilerin sadece alma verme temeli üzerine olmadığını, bazen sevdiğimiz insanlara alan açıp hayatı öğrenmelerini izlemeye izin vermemiz gerektiğini de anlıyoruz. İlişkiyi güzelleştiren şey, alan tanımak, zaman vermek, az ya da çok fark etmeden orada olduğunu bilmektir. Emeklerinize sağlık 💕Elif A. K. dedi ki
28 Haziran 2026Emek vermeden emeğin değerini de anlamıyor insan. Bu güne kadar o imkanların gökten geldiğini düşünebiliyor. Ne zaman kendi de emek vermeye, mücadele etmeye başlıyor; o zaman anlıyor bir şeylerin gökten inecek kadar kolay kazanılmadığını...
Zehra dedi ki
28 Haziran 2026İnsan kendi verdiği emeğe değer verir. Yakınlarının kazancında emeği olmayınca gereksiz harcama yapabiliyor.
O sebeple yakınlarımıza, çocuklarımıza kendi emeği ile bir yere getirmek onların gelişimi için faydalı olur🙂Tuba Korkusuz dedi ki
29 Haziran 2026Emeksiz yemek olmaz... atasözünün benzeştiği bir öykü.
İnsan gerçekten de kendi kazandığı zaman kıymet biliyor. Her konuda bu böyle...merve boylu dedi ki
29 Haziran 2026İnsanın kendi ayakları üzerinde durabilmesi ve kıymet bilmesi ne kadar önemli. Verilen veya verilmeyen her şey için geçerli....
Dilek Taş dedi ki
31 Temmuz 2026Kendi emek harcadıkça kıymet biliyor. Emek verilenin değeri artıyor. İnsan emek verdiğini de sevmeye başlıyor...
Zeynep Balık dedi ki
29 Haziran 2026Emeğin ne olduğunu öğrenmek, öğrenebilmek , karşımızdaki kişinin marifetlenmesine izin vermek ne kadar güzel bir duygu .. Fikrinize ve emeğinize sağlık 🌸
Alev Sabuncuoglu dedi ki
29 Haziran 2026İnsan bedel ödediğine değer verir...emeğinize sağlık ♥️🥰
İsra dedi ki
29 Haziran 2026Hakikaten insan kendi emeğiyle bir şeyleri kazanmaya başladığında, hayata bakışları algılaması çok değişiyor.
Zehra dedi ki
28 Temmuz 2026İnsanın emeği ile yaptığı yemek bile lezzeti farklı oluyor
K.T. dedi ki
29 Haziran 2026Gerçek sevginin sadece vermek değil, karşımızdakinin güçlenmesine de izin vermek olduğunu farketmek çok anlamlı
Zeynep kökten dedi ki
30 Haziran 2026Emekle yapılan hersey çok kıymetlıdır
Sevdıklerının kıymetını bılmek nankör olmamakda
Yazı yazanın elıne saglıkAysun dedi ki
30 Haziran 2026Birini seviyorsak onun her dediğini yapmalımıyız yoksa onun marifetlenmesine izin mi vermeliyiz. Çok güzel bir marifetlenme öyküsü….👏👏
Elif A. K. dedi ki
28 Temmuz 2026İmkanını başkaları karşıladığında çok az şey öğreniyor insan. Ortaya marifetsiz bir insan çıkıyor.
Merve Kula dedi ki
30 Haziran 2026Yaşantının içinde bazı dengeleri kurmaya çalışırken, hassas irdelemenin de önemine vurgu yapan bir yazı olmuş, emeğinize sağlık 🍃
Ayşe dedi ki
30 Haziran 2026Alın terinin,emeğin ve fedakarlığı anlatan bir yazı olmuş emeğinize sağlık 🌸
Hatice dedi ki
1 Temmuz 2026İnsan emek verince emeğin anlamını da anlıyor.
Elif A. K. dedi ki
28 Temmuz 2026Emeksiz insan ise her şeyim ne de olsa halloluyor diyor. Annem halleder, babam halleder... Ne de olsa birileri yapıyor. Bu sefer emeğin anlamını da bilmediğinden değer bilmez bir insan haline geliyor.
Ayşe dedi ki
1 Temmuz 2026İnsan çaba sarf etmediğinde kendisine verilenin kıymetini bilemiyor.
Ümran dedi ki
28 Temmuz 2026Hayatın içinde zorlandığımız her şey aslında güzelleşmeye, kıymetlenmeye başlıyor
Merve dedi ki
2 Temmuz 2026Gençlerin elde ettikleri herşeyi kendilerinin çaba sarf ederek kazanmasının ne kadar önemli ve değerli bir konu olduğunun örneğini görüyoruz bu yazıda. Aslında çocukluktan itibaren her imkanı onlara sağlayarak kolaya alıştırmakla ne kadar zarar verdiğimizi fark etmiyoruz. İstedikleri şeyi anında alıp ellerine vererek sadece o anki egolarını tatmin ediyoruz fakat bu sefer elde ettikleri hiçbir şey onlar için kıymetli olmadığından hiçbir zaman tatmin olmuyorlar. Aslında onlar için elzem olmayan ama istedikleri birşeyi küçüklükten başlayarak harçlık biriktirerek almalarını teşvik etmek, olabilecek en erken yaşta çalışmalarını sağlayarak kendileri çaba sarf ederek kazanmanın ne olduğunu öğrenmelerini sağlamak o kadar değerli ki...
Cemile dedi ki
5 Temmuz 2026Kendi emeğiyle alınan her şeye insan değer veriyor. Emeksiz olan her şey de kıymetsiz oluyor. Ellerinize sağlık 👏🏻👏🏻👏🏻
Ayşe Taçbaş dedi ki
5 Temmuz 2026İnsan ancak kendinden olana kıymet veriyor gerçekten bu hayatta. Kendi emeğini vermesi gereken zamanda da onu buna yönlendirmek bir insana yapılabilecek en güzel şey olsa gerek. Gönlünüze sağlık🌼
Zeynep dedi ki
13 Temmuz 2026Bu yüzden anneler babalar çocuklarına bu kadar düşkün, evlatlar da bu kadar rahat harcama yapabiliyorlarmış. Zihin açıcı bir hikaye olmuş ❤️
Buse 🌸 dedi ki
23 Temmuz 2026İnsan emek verdiğine kıymet veriyor, kendi bunu öğrenince başkalarının da emeklerine saygı duymaya başlıyor. Ne kadar güzel bir düzen
Sümeyra Taşkın dedi ki
23 Temmuz 2026İnsanın değer verdiği şeylerle bir geçmişi vardır. Kendi diktiği ilk elbiseyi yıllarca saklar bir terzi. Çünkü her dikişinde parmak izi vardır. Kendi büyüttüğü çiçeği kimseye vermeye kıyamaz bir bahçıvan. Ne güzel betimlenmiş. Kıymetlisi oluyor insanın… emeğinize sağlık..
Melek dedi ki
23 Temmuz 2026Kıymet vermek değerini anlamak ile emek bedel arasında ki ilişki…
“Kendi büyüttüğü çiçeği kimseye vermeye kıyamaz bir bahçıvan.” Cümlesi ile ne güzel ifade edilmiş.fatmagül barutçu dedi ki
23 Temmuz 2026"İnsanın değer verdiği şeylerle bir geçmişi vardır..." çok güzel bir yazı olmuş, elinize sağlık.
Hüzeyle çelebi dedi ki
28 Temmuz 2026İnsanın emek verdiği herşey kıymetli oluyor. Çevremizdekilerin kendilerini geliştirmeleri için onlara fırsat tanımalıyız. Cok keyifli bir yazı olmuş emeğinize saglık.